T.C.
YARGITAY
- Ceza Dairesi
Esas No: 2021/9030
Karar No: 2022/6462
Karar Tarihi: 09.06.2022
GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA SUÇU – SANIĞIN SUÇU İŞLEDİĞİNİN HER TÜRLÜ KUŞKUDAN UZAK KESİN VE İNANDIRICI DELİLLERLE
KANITLANAMADIĞI – YANILGILI DEĞERLENDİRME SONUCUNDA. MAHKUMİYET KARARI VERİLMESİNİN İSABETSİZ OLUŞU
ÖZET: Arpaçay Lisesi ve bu okula ait pansiyonun foseptik çukurundan sızan atık suyun katılanın
arazisine aktığı ve ağaçlarının kurumasına neden olduğu gibi kötü kokuya da sebebiyet verdiği,
kanalizasyona ilişkin yapım, onarım ve bakım işlemleri belediyenin sorumluluğunda olmasına rağmen
suç tarihinde Arpaçay Belediyesinde fen işlerinden sorumlu personel olarak görev yapan sanığın
görevini ihmal ederek katılanın zararına neden olduğu iddia ve kabul edilerek atılı suçtan
mahkumiyetine karar verilen somut olayda; 06/06/2013 tarihli ön inceleme raporunda ilgilinin İl Sağlık
Müdürlüğüne verdiği dilekçe üzerine yapılan incelemede katılanın arazisindeki ıslaklığın liseye ait
foseptik çukurundan kaynaklandığının belirtilmediğinin, bölgenin bataklığı andıran sulak bir bölge
olmasından kaynaklandığının, 07/01/2014 tarihli teknik raporda okula ait foseptikte herhangi bir
sızmanın ve katılanın bahçesinden çıkan suyun okul ile hiçbir alakasının olmadığının ifade edilmesi,
kovuşturma aşamasında inşaat bilirkişisinden alınan 14/01/2014 tarihli raporda ise foseptik çukurunun
bulunduğu bölgelerde ekskavatör ile kazı yapıldıktan sonra akan suyun nedeninin belirlenebileceği
bildirildiği halde 09/05/2014 tarihinde mahkemece olay yerinde yapılan keşfe ait tutanak ile aynı
bilirkişi tarafından tanzim edilen 15/05/2014 tarihli ek rapordan bu şekilde bir kazı yapılmadığının
anlaşıldığı gibi anılan raporda katılanın bahçesine sızan suyun okula ait kanalizasyon sisteminin
mevcut tesisatındaki arızadan kaynaklanabileceğinin belirtilmesi karşısında, sanığın ihmali davranışla
görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinin her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delillerle
kanıtlanamadığı gözetilerek yüklenen suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda
mahkumiyetine karar verilmesi isabetsizdir.
(5237 S. K. m. 53, 62, 257) (ANY. MAH. 08.10.2015 T. 2014/140 E. 2015/85 K.)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği
düşünüldü:
Arpaçay Lisesi ve bu okula ait pansiyonun foseptik çukurundan sızan atık suyun katılanın arazisine
aktığı ve ağaçlarının kurumasına neden olduğu gibi kötü kokuya da sebebiyet verdiği, kanalizasyona
ilişkin yapım, onarım ve bakım işlemleri belediyenin sorumluluğunda olmasına rağmen suç tarihinde
Arpaçay Belediyesinde fen işlerinden sorumlu personel olarak görev yapan sanığın görevini ihmal
ederek katılanın zararına neden olduğu iddia ve kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilen
somut olayda; 06/06/2013 tarihli ön inceleme raporunda ilgilinin İl Sağlık Müdürlüğüne verdiği
dilekçe üzerine yapılan incelemede katılanın arazisindeki ıslaklığın liseye ait foseptik çukurundan
kaynaklandığının belirtilmediğinin, bölgenin bataklığı andıran sulak bir bölge olmasından
kaynaklandığının, 07/01/2014 tarihli teknik raporda okula ait foseptikte herhangi bir sızmanın ve
katılanın bahçesinden çıkan suyun okul ile hiçbir alakasının olmadığının ifade edilmesi, kovuşturma
aşamasında inşaat bilirkişisinden alınan 14/01/2014 tarihli raporda ise foseptik çukurunun bulunduğu
bölgelerde ekskavatör ile kazı yapıldıktan sonra akan suyun nedeninin belirlenebileceği bildirildiği
halde 09/05/2014 tarihinde mahkemece olay yerinde yapılan keşfe ait tutanak ile aynı bilirkişi
tarafından tanzim edilen 15/05/2014 tarihli ek rapordan bu şekilde bir kazı yapılmadığının anlaşıldığı
gibi anılan raporda katılanın bahçesine sızan suyun okula ait kanalizasyon sisteminin mevcut
tesisatındaki arızadan kaynaklanabileceğinin belirtilmesi karşısında, sanığın ihmali davranışla görevi
kötüye kullanma suçunu işlediğinin her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delillerle
kanıtlanamadığı gözetilerek yüklenen suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda
mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nin 257/2. maddesi uyarınca tayin olunan 3 ay hapis cezasından anılan Kanun’un 62/1.
maddesine göre 1/6 oranında indirim yapıldığında 2 ay 15 gün yerine 3 ay 10 gün hapis cezası
belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
TCK’nin 53/4. maddesi gereğince, hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında
TCK’nin 53/1. madde ve fıkrasının uygulanamayacağının nazara alınmaması,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının Resmi
Gazete’nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması
nedeniyle TCK’nin 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk
bulunması,
Yüklenen suçu TCK’nin 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle
işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun’un 53/5. madde ve fıkra hükmü gereğince hak
yoksunluğuna hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan
hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321 ve 326/son maddeleri
uyarınca BOZULMASINA 09.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
